Egzamin gimnazjalny

O egzaminie gimnazjalnym z języka angielskiego przeprowadzanym od roku szkolnego 2008/2009

Informacje przygotowała Centralna Komisja Egzaminacyjna w Warszawie we współpracy z okręgowymi komisjami egzaminacyjnymi.

Opis zestawu egzaminacyjnego

Zestaw egzaminacyjny składa się z różnego rodzaju zadań zamkniętych i otwartych.

Wśród zadań zamkniętych mogą wystąpić np.:
• zadania wyboru wielokrotnego, w których uczeń (słuchacz) wybiera poprawną odpowiedź spośród kilku podanych propozycji
• zadania typu „prawda – fałsz”, w których uczeń (słuchacz) stwierdza zgodność (lub niezgodność) zdań zawartych w zadaniu z treścią wysłuchanego lub przeczytanego tekstu
• zadania na dobieranie, w których uczeń (słuchacz) łączy ze sobą (przyporządkowuje do siebie) odpowiednie elementy (np. słowa, wyrażenia, fragmenty tekstu,
ilustracje).

Wśród zadań otwartych mogą wystąpić np.:
• zadania z luką, w których uczeń (słuchacz) wstawia odpowiednie słowo, wyrażenie, liczbę jako uzupełnienie zwrotu, zdania, fragmentu tekstu
• zadania krótkiej odpowiedzi, w których uczeń (słuchacz) formułuje odpowiedź w formie jednego lub kilku wyrazów albo od 1 do 3 zdań.

Zadania sprawdzają wiadomości i umiejętności zapisane w trzech obszarach standardów wymagań egzaminacyjnych: odbiór tekstu słuchanego, odbiór tekstu czytanego i reagowanie językowe

1. Orientacyjny punktowy i procentowy udział zadań z poszczególnych obszarów przedstawia poniższa tabela.

Podstawę zadań sprawdzających wiadomości i umiejętności z obszaru odbiór tekstu słuchanego i części zadań z obszaru reagowanie językowe stanowią wysłuchane
krótkie teksty (np. komunikaty, instrukcje, dialogi, teksty narracyjne). Są one odtwarzane w sali egzaminacyjnej dwukrotnie wraz z instrukcjami dotyczącymi rozwiązywania związanych z nimi zadań. Zadania sprawdzające wiadomości i umiejętności z obszaru odbiór tekstu czytanego i pozostałe zadania z obszaru reagowanie językowe są oparte na zamieszczonych w zestawie egzaminacyjnym tekstach (np. tekstach narracyjnych, instrukcjach, listach) lub materiale ikonograficznym.

Opis kryteriów punktowania

Za każdą zgodną z poleceniem, pełną i poprawną odpowiedź uczeń (słuchacz) uzyskuje maksymalną liczbę punktów przysługujących za wykonanie danego zadania.
W jednopunktowych zadaniach otwartych podstawowymi kryteriami decydującymio przyznaniu punktu są zgodność z poleceniem oraz poprawność językowa lub komunikatywność odpowiedzi (w zależności od sprawdzanej umiejętności). W zadaniach otwartych, za których wykonanie przewidziano więcej niż jeden punkt,
o liczbie punktów otrzymanych za wykonanie zadania decydują dwa podstawowe kryteria: zgodność odpowiedzi z poleceniem i jej poprawność językowa. Uczeń (słuchacz) może otrzymać część punktów, jeżeli jego odpowiedź jest zgodna z poleceniem, a popełnione błędy w niewielkim stopniu zakłócają komunikację, natomiast nie otrzymuje żadnego punktu, jeżeli odpowiedź jest niezgodna z treścią zadania (np. nieadekwatna do pytania lub polecenia) albo niezrozumiała (błędy językowe uniemożliwiają komunikację). Dlatego należy uważnie słuchać nagrań, czytać teksty stanowiące podstawę zadań, czytać polecenia (pytania egzaminacyjne) i starannie zapisywać odpowiedzi, zwracając także uwagę na wskazówki dotyczące formy ich udzielania, np. czy mają one być zapisane w postaci zdania, czy wyrazu itd.

Opis zakresu egzaminu

Zakres egzaminu gimnazjalnego z języka obcego nowożytnego wyznaczają standardy wymagań egzaminacyjnych i podstawa programowa kształcenia ogólnego (ogłoszone w stosownych rozporządzeniach). Zamieszczając w poniższej tabeli tekst standardów, każdy z nich opatrujemy krótkim wyjaśnieniem dla ucznia (słuchacza). W dalszej kolejności podajemy zakres struktur leksykalno-gramatycznych oraz tematykę tekstów stanowiących podstawę zadań egzaminacyjnych, zwracając w ten sposób uwagę na te zagadnienia, których opanowanie jest niezbędne do osiągnięcia sukcesu na egzaminie. Struktury leksykalno-gramatyczne traktujemy jako narzędzie służące skutecznej komunikacji, dlatego przedstawiamy je poprzez odpowiednie funkcje językowe i sytuacje komunikacyjne, w których są stosowane.

STANDARDY WYMAGAŃ EGZAMINACYJNYCH Z WYJAŚNIENIAMI DLA UCZNIA (SŁUCHACZA)

ZAKRES STRUKTUR LEKSYKALNO-GRAMATYCZNYCH

I. INFORMACJA

1. Identyfikacja i lokalizacja osoby lub przedmiotu

Np.: This tall girl is my sister. Are you Miss Wilson? John is standing behind the teacher. Susan is in London now. My flat is on the ground floor. Your book is on
the table. There is a kitchen on the right and a bathroom on the left.
2. Pytanie i prośba o informację

Np.: Who is that girl? What’s her name? How old is she? Where are you from? Where do you live? What does your father do? Which of these men is your
teacher? What is there in this building? What are you doing tonight? Can you swim? Do you speak Japanese? What time does the match start? Can you tell me
the way to the Old Town? Where should I get off? How much does it cost? When will you come? What is the date today? What will the weather be like tomorrow?
What did she say? Where are you going? Why didn’t you come to the meeting yesterday? Have you ever been to England?

3. Opis

a) postaci
– cechy fizyczne, wygląd, osobowość, charakter
Np.: He is tall and slim. He has a beard. She wears glasses. They have fair hair and blue eyes. She is clever. Our teacher is very patient.
– dane personalne, np. narodowość, zawód, wiek; pokrewieństwo Np.: He is Mexican. He is from Ireland. She works as a cook. Her brother is
a waiter. Mark is seventeen years old. Uncle Charles is my mother’s brother. I was born in 1984.

b) stanu emocjonalnego
Np.: He is happy. They are sad. We were shocked.

c) miejsca i przedmiotu
Np.: It’s large. It’s far away. It’s very quiet there. There aren’t any cinemas here.

d) czynności zwyczajowych i odbywających się w momencie mówienia
Np. I get up at seven o’clock every day. She never smiles. Her mother doesn’t smoke any more. I am taking a rest now. We are watching TV.

e) planów i zamierzeń
Np.: He is coming in June. I will do it in a minute. We’d like to go to Italy in summer. I want to phone him. I am not going to invite him. We will talk about it
when we meet.
4. Określenie czasu, odległości, miary, wagi, ceny

Np.: It’s half past eight. The train leaves at 11 o’clock. The concert starts at 5 p.m. He never goes to bed before midnight. We are having a party on Saturday. It’s
10th March. I haven’t seen him for three weeks. He lives nearby. She is 160 cm tall. These suitcases are very heavy. The apples are $1 a kilo. The tickets are £10
each.

5. Porównanie cech osób, przedmiotów, miejsc, sytuacji, czynności

Np.: He is more intelligent than his brother. She is like her sister. He is as nice as
his wife. These two T-shirts are not the same colour. It’s the oldest building in the city. It was the best day of my life. Travelling by plane is safer than driving.

6. Informacja o czynnościach i sytuacjach w przeszłości
Np.: I saw him a few days ago. Columbus discovered America in 1492. We were at the seaside last year. I got up early, had breakfast and went to school. When
I was a child, I wanted to be a pilot. I was leaving the house when the phone rang. It was made in Fran

7. Przekazanie informacji podanej przez osobę trzecią

Np.: He says he can’t come. The teacher wants us to learn some words for the next lesson.

8. Wyrażenie przyczyny, skutku, warunku, celu; powiązanie informacji
Np.: I don’t want to talk to you now because I have a headache. He was very busy, so he couldn’t see us. If we win the match, we will celebrate. I am going to
join a computer course to learn new programmes. He is very good at maths, and he is going to study it at university. I like walking, but my friend prefers cycling.

II. OPINIA

1. Wyrażenie własnej opinii, np. na temat osoby, przedmiotu, sytuacji
Np.: I think he is very rude. In my opinion, this film is very funny. I think skiing here may be dangerous. I think there is a chance that …

2. Prośba o opinię, np. na temat osoby, przedmiotu, sytuacji
Np.: What do you think of our new teacher? Do you like my new shoes? Did you like the concert? How was your weekend? Do you agree with me? And you?
What’s your opinion?

3. Wyrażenie zgody lub sprzeciwu
Np.: Good. I agree. OK. All right. No way. No chance. That’s not a good idea.

4. Potwierdzenie i zaprzeczenie zasłyszanej opinii
Np. That’s right. I think he is right. Certainly. Of course. That’s not true. That’s impossible. I don’t agree with you, sir / madam.

5. Przedstawienie odmiennego punktu widzenia
Np.: This will not be possible, I am afraid. That’s true, but it seems to me that …I don’t think you can do it.

6. Przekazanie opinii osób trzecich
Np.: My teacher thinks I should work harder. In our friend’s opinion, our project is
not very original.

III. ZNAJOMOŚĆ PRZEDMIOTU I STOPIEŃ PEWNOŚCI

1. Zapytanie o znajomość osoby, przedmiotu, faktu, tematu
Np.: Do you know this man? What do you know about … ?
2. Potwierdzenie znajomości lub nieznajomości osoby, przedmiotu, faktu, tematu
Np.: I know her well. I don’t know anything about it. I can tell you a lot about …
I have no idea.
3. Wyrażenie
a) pewności lub niepewności; prośba o potwierdzenie
Np.: I am sure. That’s true. Perhaps. I don’t think so. I think you’re wrong. Is that true? Are you sure? Isn’t it strange? Do you think that’s possible?
b) prawdopodobieństwa, przypuszczenia
Np.: He may come next week. Probably. Perhaps I will go with you.

IV. UCZUCIA, ŻYCZENIA, PREFERENCJE

1. Zapytanie
a) o uczucia, upodobania, chęci, pragnienia
Np.: Do you love him? Do you like ice cream? Would you like to go for a walk? Do you want to meet him? What are your dreams?
b) o stan fizyczny i emocjonalny rozmówcy i osób trzecich
Np.: What’s the matter with you? Are you all right? How are you? Is everything all right? Are you happy? How is your mother?
2. Wyrażenie
a) uczuć, upodobań, chęci, pragnień

Np.: I love you. We hate singing. I want to be alone. I don’t want to go there.
I would like to travel round the world.

b) stanu fizycznego i emocjonalnego
Np.: I feel awful. I want to go to sleep. I am sleepy / tired / hungry. I feel disappointed. I have toothache.
3. Prośba o wybaczenie i reakcja na taką prośbę
Np.: Forgive me. I am very sorry. I want to say sorry. That’s all right. It doesn’t matter. Never mind.
4. Wyrażenie
a) zainteresowania, zdziwienia, radości, żalu, rozczarowania, zmartwienia itp.
Np.: Really? Are you serious? You must be joking. That’s great. Wonderful. What a pity! I am really sorry. I can’t believe that. I am sorry to hear that. I feel
worried about her.
b) braku zainteresowania, obojętności, znudzenia
Np.: I am not interested. That’s not my problem. I don’t care. I am bored.
5. Dodanie otuchy, pocieszenie, uspokojenie
Np.: Cheer up. That’s not the end of the world. Don’t worry. Don’t get angry. Takeit easy. Calm down.

V. OBOWIĄZEK, PRZYZWOLENIE, SUGESTIA, PROŚBA, ROZKAZ

1. Zapytanie o możliwość lub konieczność zrobienia czegoś; prośba
o przyzwolenie
Np.: Do I have to do all these exercises? Can I ask about something, sir? May I go out? Will you lend me your bike? Let me go out, please.
2. Zezwolenie i negacja przyzwolenia
Np.: Yes, of course. Please, do. You are welcome. Do what you want. It’s out of the question. No way. You mustn’t come so late.
3. Udzielenie zezwolenia pod określonym warunkiem
Np.: You can go to the cinema, but you must do your homework first.
4. Propozycja, sugestia
Np.: Let’s go for a walk. Would you like some tea? Help yourself. Why don’t you do it now? Shall we meet tonight? How about taking a taxi?
5. Akceptacja i odrzucenie
Np.: Yes, please. With pleasure. Why not? No, thank you. All right, but not at the moment. I am sorry, but … Are you crazy?
6. Prośba o zrobienie czegoś; polecenie, rada, zakaz; instrukcja, oficjalny komunikat
Np.: Do it for me, please. Can you give me a towel? Take a seat. Phone him as soon as possible. My advice is – think about it. You should be more careful. You
shouldn’t go there because it’s too dangerous. If I were you, I’d see the dentist. Don’t open the window or you will catch a cold. It’s not a good idea to eat so much fast food; it’s bad for your health. You mustn’t come late. Shake before use. Please insert your card and enter your PIN. Please, leave your message after the
tone. Fasten your seat belts.
7. Prośba o przekazanie wiadomości lub polecenia
Np.: Tell her I’ve got some good news. Ask her to be back as soon as possible. Can you take the message, please?
8. Zaoferowanie pomocy i prośba o pomoc; przyjęcie jej i odrzucenie
Np.: Can I help you? How can I help you? Do you need some help? Help me to open this box. Could you help me? Thank you very much. No, thanks. I can do it
myself. I’ll manage.

VI. ZACHOWANIA SPOŁECZNE; INTERAKCJA

1. Sposoby zwracania się do rozmówcy
Np.: Listen. How can I help you? Excuse me, (Sir / Madam) … Here you are.
2. Powitanie i pożegnanie; życzenia przy pożegnaniu
Np.: Hi, how are you? Good morning. Good bye. See you later. Good luck! Have a good time. Take care.
3. Przedstawianie się, reakcja na przedstawianie się, przedstawianie kogoś
komuś, formy zwracania się do kogoś
Np.: My name is Piotr. This is my best friend, Mary. How do you do? Nice to meet you. Pleased to meet you. Let me introduce my sister? Please, meet my parents.
Call me Jack.
4. Podziękowanie i reakcja na podziękowanie
Np.: Thanks (a lot). Thank you very much. Not at all. You’re welcome. It was a pleasure. That’s very kind of you.
5. Złożenie gratulacji i życzeń
Np.: Congratulations. All the best. Merry Christmas and a happy New Year. Happy Easter. Happy birthday.
6. Zasygnalizowanie braku zrozumienia, prośba o powtórzenie, mówienie wolniej,
głośniej itp. Np.: I don’t understand. What did you say? Can you repeat, please? Say it again.
I am sorry, but I didn’t understand. What do you mean? Could you speak more slowly? Speak up, please.
7. Przeliterowanie i prośba o przeliterowanie (nazwiska, nazwy własnej itp.)
Np. Can you spell your name? How do you spell sandwich?
8. Pytanie o znaczenie wyrazu lub wyrażenia, prośba o jego wyjaśnienie
Np.: What’s the Polish for dictionary? How do you say dworzec in English? What does hole mean?